Field

De zomervakantie is traditiegetrouw komkommertijd bij onze vrienden van de pers. Gebrek aan deftig nieuws noopt de redacties tot het publiceren van dronken-man-redt-cavia-berichten. Berichten die een gemiddelde jobstudent in afwezigheid van de verantwoordelijke redacteur moeiteloos uit zijn pen laat vloeien. Maar wat als er wel belangrijk nieuws wereldkundig gemaakt moet worden? Het antwoord sijpelde deze week in veelvoud onze favoriete kranten binnen. Met het oog op de Europese wedstrijd van AA Gent tegen Kiev gaf manager Louwagie te kennen dat de ticketverkoop voor de terugmatch in Gent allerminst een succes is. Dat Louwagie een doemdenkende zagevent is, blijkt enkele pagina’s verder, in de regionale katern. Woordvoerder Lips zegt daar heel tevreden te zijn met de respons van het publiek. Of Louwagie, of Lips, of een van de twee redacteuren moet weg blijven van de Gentse Feesten. De dag nadien verkoopt Anderlecht Jan Polak aan Galatasaray. Voor hoeveel precies, zullen we echter nooit weten. Het Nieuwsblad spreekt van 1,75 miljoen, Het Laatste Nieuws denkt 1,5 miljoen en Metro meent zelfs dat Anderlecht 2,5 miljoen rijker is. Volgens mij gaat de fiscus daar moeilijk over doen. Bij Dag Allemaal was het de marketingafdeling die collectief verlof nam. Daar proberen ze namelijk de verkoop op te krikken met een quizboek van de Canvascrack, een actie die de meerwaardezoekende lezers van het blad zeker zullen waarderen.

We hebben ons eerder al verbaasd over de humor van IT’ers, en we krijgen er niet genoeg van. De programmeurs van Intel blijken namelijk ook niet vies van een inside joke. Op hun invoiceplatform noteerden we blijkbaar het jaar 2010 verkeerdelijk als het jaar 10. De automatische boodschap stelde dat een boeking in dat jaar niet kan, uiteraard. Intel bestond toen immers nog niet

Vanmiddag tijdens Het Journaal van 13u00 nog maar eens vastgesteld dat de VRT voorzichtig is met verdoken publiciteit. Wat hen siert als openbare omroep. Maar wat me opviel is dat de nieuwsdienst zich kennelijk enkel zorgen maakt over positieve vermeldingen over derden …

In het item over het lek gelopen schip in de Antwerpse haven sprak het nieuwsanker van dienst over ‘een gespecialiseerd bedrijf’ dat het lek dicht. Vanuit PR-perspectief jammer voor dat anonieme bedrijf. Vanuit journalistiek perspectief enigzins begrijpelijk. Ik het volgende item ging het over 170.000 leerkrachten die een verkeerd loon betaald kregen. De beschuldigende vinger wees echter niet naar een gespecialiseerd IT-bedrijf, maar wel naar EDS-Telindus. Vanuit PR-perspectief weerom jammer voor dat bedrijf. Waar zit de logica?

Grote PR-ramp bij Volvo begin deze maand. Voor het oog van 150 journalisten toonde de Zweedse autobouwer hoe hun nieuwe automatische remsysteem niet werkte. In plaats van automatisch te stoppen, stortte het demovoertuig zich zonder verpinken op het obstakel. 400 voorgaande tests verliepen vlot, maar uitgerekend op de persvoorstelling ging het systeem de mist in. Pijnlijk.

Volvo staat algemeen gekend als een van de veiligste wagens, dus brand reputation hoog houden is dan de boodschap. René Aerts van Volvo België stelt een en ander scherp in De Standaard. Zo moeten we vooral onthouden dat het ging om een menselijke fout. De batterijen waren onvoldoende geladen waardoor een aantal functies niet naar behoren werkten. Niets mis met het systeem dus, Volvo is nog steeds veilig. Bovendien heeft de auto de crash goed doorstaan, want het interieur en zelfs de voorruit waren volledig intact.

Mooie, doch doorzichtige poging om een negatief verhaal naar je hand te zetten. Als strategie even verwaarloosbaar als het gewicht van een anorexiapatiënt. Beter op meerdere paarden gokken dus. Of wat dacht u van online reputation management? Youtube-gebruikers die het filmpje van de crash posten aanmanen om het te verwijderen bijvoorbeeld.

Nog opmerkelijker zowaar is de google ad die onder voorgenoemd artikel op De Standaard staat …

«Dit is geen marketingtruc», zegt Merho in een interview met Metro vandaag. Alsof het een of ander vies beest betreft. Hij heeft het dan over de grondige restyling van zijn geesteskind Kiekeboe. De reeks gaat voortaan als ‘De Kiekeboes’ door het leven. Bovendien is het formaat van de albums veranderd en krijgen de personages een nieuwe look aangemeten. Maar dat is geen marketing, toch?

Ook het feit dat de naamsverandering deels is ingegeven door de kinderachtige bijklank van ‘Kiekeboe’ in Nederland is echt geen marketing. Net zo min als de nieuwe website met wedstrijden, spelletjes en een blog. Om nog maar te zwijgen van de PR-campagne rond dit alles. Of wat dacht u van dit filmpje?

Ruikt het hier naar marketing of niet? Zullen wij het antwoord geven? JA, en wel goede ook!