Field

Ik had het hier eerder al over de goede bedoelingen van gepersonaliseerde marketingacties, die helaas af en toe hun doel serieus missen. Vorige week was het weer van dattum. Ik kreeg een "gepersonaliseerde" mail van Het Nieuwsblad. Nu ja, persoonlijk. Je kent dat wel, zo’n so called persoonlijke mail die eigenlijk iedereen krijgt, maar waarin een aantal gegevens staan vermeld alsof jij de enige bent die die mail krijgt.
De mail ging over het feit dat Het Nieuwsblad extra veel aandacht schenkt aan regionaal nieuws. Toen ik op een blauwe maandag verklaarde geen bezwaar te hebben tegen de mails die de krant mij zou sturen, woonde ik nog in het onooglijke Messelbroek (opzoekingswerk naar deze negorij is volstrekt zinloos). Hoewel ik intussen andere oorden heb opgezocht, werd in de mail nog steeds melding gemaakt van dit dorp. Helaas legde dit de pijnpunten van het systeem bloot.

In de mail werden namelijk drie multiple choicevragen gesteld die mijn voorkeur voor (inter)nationaal nieuws of regionale berichten moesten achterhalen. Los van het feit dat ik bij alle vragen de voorkeur gaf aan het wereldnieuws, wat deze test compleet in het water doet vallen, waren twee van de drie vragen ook nog eens totaal naast de kwestie.
In vraag twee werd mij gevraagd of ik liever wilde weten of Barcelona een nieuw Argentijns talent heeft gekocht (JA!), of dat de plaatselijke voetbalclub zondag de derby speelt. Auwch! Messelbroek heeft helaas geen plaatselijke voetbalclub (meer).
In vraag drie wilde men weten of ik de voorkeur gaf aan de Pakistaanse politiek, of aan het feit dat mijn burgemeester niet opkomt bij de volgende verkiezingen. Helaas pindakaas, geen burgemeester voor Messelbroek.

Wij vinden onze klanten tegenwoordig overal. In de extra kostwinnerspot van Win For Life van een tijdje geleden zagen we al mooi een TORO zitmaaier in beeld komen. En ook op de billboards van 1212 prijkt nu een TORO.

Beter goed gepikt dan slecht gevonden, zegt men. En dat moet ook de Spaanse opticien gedacht hebben die schaamteloos het logo van Standaard Boekhandel overnam.Het kiekje werd door onze reporter ter plaatse genomen in de straten van Cartagena, een Zuid-Spaanse havenstad, of all places.

Merkwaardig dat buzzingbees bericht over de leuke details op de verpakkingen van innocent, net op het moment dat ik een flesje van hetzelfde merk in mijn lade drop om er later iets over te posten. In een vlaag van gezondheidswaanzin kocht ik me namelijk een "smoothie" in het Brusselse noordstation. Enige tijd later zat ik slurpend van de smoothie te wachten op de trein. En zoals altijd begin je dan dingen te lezen die je anders nooit leest, zoals bijvoorbeeld de teksten op drankverpakking. In dit geval was het nog leuk ook. Om de gebruikers van de kleine flesjes erop te wijzen dat er ook grotere versies bestaan, zet innocent namelijk een leuk tekstje op het etiket. Enkele quotes: "You drink quite a few of our little smoothies, don’t you? Say no more, we’ve seen your face here before." … "Put our big cartons next to the fresh milk please. They like that spot" …
Om het met de woorden van buzzingbees te zeggen: "Dergelijke kleine details vind ik fantastisch."

"Keer voor één dag terug naar school. Met Easy Internet leert u alles over het internet." Dat is de boodschap die bovenaan een brief van Belgacom staat. De brief zit in een leuk mapje dat recht uit de handen van een jaren 70-tiener geplukt lijkt. Als back-to-school-gimmick dik orde. In de brief wordt de aangeschrevene echter op betuttelende wijze attent gemaakt op het feit dat internet helemaal niet zo ingewikkeld is. Het bewuste mapje kwam op naam van de vader van ondergetekende, een veertiger in het bezit van Ipod die dagelijks in contact komt met de wondere wereld van het www, en al jaren over een adsl-aansluiting beschikt. Hij was dus allerminst opgezet met zinnen als u kunt zelfs muziek downloaden, of via e-mail blijft u in contact met iedereen die u dierbaar is. Beter was allicht geweest: met e-mail bent u in staat om een vlammende klachtenmail te versturen naar belgacom.
Mooie marketingcampagne, maar misschien toch beter even uitpluizen naar wie ze verstuurd wordt. Je stuurt ook geen reclame voor shampoo naar een kale, begijp je?

Onze bazen dachten dat ze hallucineerden toen ze na een lange werkdag moe maar voldaan huiswaarts keerden, en plots een roze limousine zagen snorren op de autosnelweg. "Oké, roze olifantjes: been there, done that", dachten ze. Maar een roze limousine met daarenboven een roos zwijntje op de achterbank, dàt was een brug te ver. Enkele kaakslagen en verontrustende blikken later bleek het geen hallucinatie te zijn, doch een reclamestunt voor het CREST-gamma van AXA. Onder de slogan ‘uw spaargeld heeft ambitie’ duikt het varkentje her en der op in het straatbeeld. Nu dus ook in een limo op de E40. Mooi is dat.
Gelukkig verlaten wij enkel het huis gewapend met de meest gesofisticeerde opname-apparatuur, zodat onverwachtse confrontaties met leuke communicatie-uitingen gedeeld kunnen worden met wie het belieft.

Shell koppelt haar merknaam aan een reeks consumptieartikelen voor onderweg: RE:FRESH. Het tastbare resultaat van dit nieuwsfeit zorgde voor enige hilariteit ten huize TheLandscapeGroup. Niet het product op zich, daar doen wij geen uitspraken over (of toch niet publiekelijk), maar wel de benaming van bepaalde producten in het gamma is nogal … ‘vreemd’. De producenten hebben er kennelijk niet aan gedacht dat Nederlands en Vlaams toch niet helemaal hetzelfde is. Zo zouden wij Vlamingen een pastasalade met tomaten en pittig gekruide kip simpelweg ‘pastasalade tomaat-kip pikant’ of iets dergelijks noemen. Nederlanders gebruiken hier lichtjes andere termen voor, met als gevolg dat er in onze Shell-shops voortaan ‘pastasalade tomaat-hete kip‘ in de rekken ligt. Say what? Twee hete kippen, en geef de rest ook iets.

Vroeger, toen de dieren nog konden spreken, beperkte PR in de groenten- en fruitsector zich tot het halen van de media wanneer boer Frans er in geslaagd was om vuistdikke aardbeien te kweken, of middels een tractor een reuzeprei uit de grond te trekken. Tegenwoordig moeten er toch al écht spectaculaire gewassen geoogst worden om op een beetje media-aandacht te kunnen rekenen, en is het dus aangewezen om te zorgen voor nieuws van een ander kaliber. Het aloude gezegde ‘het oog wil ook wat’ kan in dat opzicht een vertrekpunt zijn, en inspelen op nieuwe noden is de boodschap. Een tomaat mag niet langer zomaar een tomaat zijn, grote komkommers zijn passé, en een ganse krop sla is veel te veel voor één persoon. Nieuwe variëteiten kunnen dus rekenen op ruime belangstelling. Mini-tomaatjes, cocktailkomkommers, gele courgettes, roodlof, … the next generation of vegetables. Weldra op uw bord, nu al in de krant.

Soms volstaat het om de meest ordinaire dingen gewoon even totaal anders te bekijken, letterlijk. Neem nu de kerstboom. Laat een kind er een tekenen en het resultaat is ongetwijfeld een zeer eenvoudige driehoek, met een punt recht naar boven. Zelfs voor vele volwassenen is dat de meest perfecte verwezenlijking van de idee ‘kerstboom’. Maar toen kwam er een uiterst creatieve tuinman, die dat beeld gewoon omdraaide. Een kerstboom met de punt naar beneden dus. Dat op zich is al geniaal genoeg om de pers te halen, en als je er dan ook nog een leuke uitleg voor hebt, dan is je broodje helemaal gebakken.

Pascal Vincke, de man achter de website voor senioren, heeft nu ook zijn eigen blad gelanceerd, ook voor senioren. Daar kwam een knap staaltje "branding" aan te pas. Pascal noemde zijn blad namelijk gewoon Pascal. Ook prijkte Pascal zelve op de cover van Pascal. Pascal schreef ook het editoriaal in Pascal, met daarnaast een mooie foto van Pascal. Verder in het blad leest u hoe een hobbyschilder een portret schilderde van … Pascal.