Update : Het was wel degelijk VTM zelf dat achter de reclamecampagne van Kanne VV zat. Dat zegt onder andere hbvl Het ganse opzet kaderde in een experiment om aan te tonen dat reclame werkt.
De tv-spot lokte uiteindelijk 400 kijklustigen naar de wedstrijd Kanne VV – Kortessem. Dat de campagne goed en veel bekeken werd, dat staat buiten kijf, maar of daarmee ook duidelijk gemaakt werd dat reclame werkt, is maar zeer de vraag. Bij VTM zullen ze alleszins beweren van wel. Wij daarentegen vinden die 400 extra supporters toch maar een lage return on investment …
Als voormalig rechts-mid bij een provinciale voetbalploeg weet ik bijvoorbeeld dat je ook wel 400 toeschouwers kan lokken door gewoon (bv. via een lokaal persberichtje) te melden dat er gratis bier is. Daar heb je dus helemaal geen dure reclamecampagne voor nodig … Ik ben benieuwd of VTM met deze stunt het overschot aan air play weet weg te werken.
U leest het goed. Naast 16 grote Belgische reclamebureaus hebben ook wij onze buik vol van pitches. Een pitch is een competitie tussen reclamebureaus, georganiseerd door een adverteerder, waarbij het beste creatief concept wint (lees: ook het goedkoopste). Pitches zijn echter niet enkel een fenomeen in de reclamewereld, maar in de ganse communicatiesector. Dus ook bij ons. En het loopt de spuigaten uit.
Van het charter dat in de jaren 1990 werd opgesteld door de Unie van Belgische Adverteerders schiet niets meer over. Daarin stond onder andere dat een pitch beperkt moet blijven tot maximaal drie bureaus. De ervaring leert dat vaak het ganse PUB Agency Book wordt aangeschreven en je dus vecht tegen de bierkaai. Het gevolg is dat de kans om zo’n pitch te winnen niet 1 op 3 is, maar 1 op 10 of nog erger.
Bovendien zitten er altijd rotte appels tussen die danig onder de prijs gaan en de boel verzieken. Bij een reclameconcept kan je nog creatieve troeven uitspelen, maar bij veel andere communicatieopdrachten telt gewoon de laagste prijs … En daar zit je dan met je gepresteerde uren en geïnvesteerde energie.
Sinds een week of twee loopt op de zenders van VMMa een supporterswervend spotje voor de nobele onbekende vierde provincialer Kanne VV. Volgens de geruchten – en die zijn er – wordt alles betaald door een wilde weldoener die naar verluidt de lotto won. Uiteraard gelooft niemand dit verhaal …
Ik kan me namelijk inbeelden dat een ploeg in vierde provinciale die duizenden euro’s die zo’n tv-campagne kost wel beter kan besteden. Een betere spits, nieuwe outfit, een biljart van een grasmat, een kantine, … Als je dit alles dan toch niet nodig acht, en liever drie weken in prime time zit, dan zou je toch denken die luttele extra kosten die een professioneel reclamefilmpje met zich meebrengen ook wel gemaakt kunnen worden.
Reden genoeg dus om aan te nemen dat hier een snood plan gesmeed werd. Maar welk? Wordt morgen duidelijk dat het een stunt is voor een nieuwe televisiereeks?
Badkamerproducent Van Marcke pakte afgelopen weekend uit met een leuke advertentie. Aan de hand van warmtefoto’s van regeringsgebouwen maakte de ‘open brief’ duidelijk dat er nog wel wat werk aan de winkel is. Een beetje isoleren kan al veel energie besparen, luidde de boodschap (onder andere aan het adres Vlaams minister van Energie Freya Van den Bossche).
De advertentie is reclame voor een ‘nieuw winkelconcept met energievriendelijke oplossingen voor warmte en water’. Zo krijgt Freya te lezen hoe ze al die vensters van haar kabinet beter kan isoleren. Haar woordvoerder reageert op de website van Het Nieuwsblad dat Freya zo’n actie wel weet te appreciëren, maar dat regeringsgebouwen helaas niet tot haar bevoegdheden behoren. ‘t Is allemaal iemand anders zijn schuld. Of wat dacht u.
McDonald’s zette gisteren haar deuren open. Een select gezelschap van 1200 Belgen ging aanschouwen hoe proper de hamburgerrestaurants wel zijn. Tenminste, dat is wat de campagnesite ons vertelt. De grootste consumententest rond hamburgers ooit!
De actie kreeg de veelzeggende titel “niks te verbergen” mee. McDonald’s wil hiermee haar blazoen oppoetsen en zich ontdoen van het smerige imago van fastfoodrestaurants. Bij McDo willen ze zo transparant mogelijk zijn: over hun werking, ingrediënten, … Volgens de woordvoerster heeft deze actie ook niets te maken met de sluiting van een filiaal van concurrent Quick, half juli. Door de Federale Voedselinspectie nota bene. Ze hebben dus echt niets te verbergen bij McDonald’s.
Zelfs in het reclamefilmpje hebben ze niets te verbergen. Ze steken namelijk niet weg dat het filmpje niet meer is dan een video-opname van de radiospot. Ze steken ook niet onder stoelen of banken dat zoiets weinig viewers lokt zonder de speaker in haar puurste vorm te zetten. Er wordt zelfs niet geheimzinnig gedaan over het reclamebureau van dienst. Frank Marinus van TBWA speelt immers gewoon zichzelf, met verve. Neen, bij McDo hebben ze echt niets te verbergen.
Alweer een spetterende nieuwe campagne van Bank van De Post. Alweer in die kenmerkende, gedurfde eighties look.
Volgens een recent persbericht trok Bank van De Post dit jaar al meer dan 40% meer klanten aan. Wie zijn de mensen die op basis van dit billboard denken : "Awel, ik ga eens met die mannen van Bank van De Post klappen zie." Ik wil dat Paul Jambers nu van zijn schip komt en hier een reportage over draait.
De Belgische bureaus gingen met de ene award na de andere lopen dit jaar op het festival in Cannes. Samen waren ze goed voor maar liefst 28 awards. Happiness en Boondoggle mochten het grootste aantal leeuwen mee op het vliegtuig nemen. Na lang, heel lang zoeken op de totaal onoverzichtelijke site van de Cannes Lions weten we ook welke campagnes bekroond werden. Aan de geduldige internetter om de uitdaging aan te gaan.
Dit jaar was ook de eerste keer dat er PR Lions werden uitgedeeld. Meteen won de ijzersterke camagne van de toeristische dienst van Queensland, die met 'the best job in the world' een wel heel originele campagne lanceerde. Via een website kon iedereen zich in een filmpje kandidaat stellen om een half jaar oppas te worden van het Great Barrier Reef. En dat voor het karig loon van 150.000 dollar. Journaals, kranten en websites wereldwijd gingen plat voor het verhaal. Met als gevolg dat iedereen nu het Great Barrier Reef kent. De gelukkige winnaar houdt ondertussen een online dagboek bij. Nice!
