Na het facebookvriendjes dumpen voor Burger King en het doghouse van JC Penney pakt ook Bjorn Borg uit met een online break up.
Zeer mooi gemaakt ook deze. Er is aan alles gedacht. Na een negatieve test kan je kiezen uit een van de drie voorgeprogrammeerde SMS-jes om het kersvers ex-lief op de hoogte te brengen van het resultaat. In de SMS staat een link naar een andere site van Bjorn Borg, waar je meteen kan beginnen aan de zoektocht naar een nieuw lief. En bij Borg hebben ze meteen ook een gsm-nummer van een potentiële klant.
Mocht mobiel internet al wat meer ingeburgerd zijn, dan zou deze campagne echt fantastisch viraal zijn. Maar ook voor traditioneel gesurf werkt dit wel, zeker met de link-mogelijkheden op YouTube dezer dagen.
Voor alle vrouwen die met Valentijn (alweer) op hun honger bleven zitten is er The Doghouse. Dit online 'hondenhok' is een fantastische viral voor JC Penney, de winkel waar veel mannen beter wél iets hadden gekocht voor vrouwlief. De site geeft ontevreden dames namelijk de mogelijkheid hun partners in een virtueel hondenhok te stoppen. Naam van het slachtoffer en reden van verwijzing naar het hok komen in een mooi lijstje te staan. Zo zijn er bijvoorbeeld mannen die naar het hok gestuurd zijn wegens het niet in het openbaar willen uiten van hun liefde. Elke wrevel kan echter een reden zijn om als man in het hondenhok te belanden.
Het hilarische inleidende filmpje werpt een blik op het leven "inside". Daar zien we onder andere een man die moet brommen omdat hij vond dat zijn schoonmoeder er niet slecht uitzag in badpak. "I was just making a compliment" kon de arme stakker niet helpen. Gelukkig wordt er ook verteld hoe ongelukkigen weer uit het doghouse kunnen geraken … Door juwelen te kopen bij JC Penney uiteraard. Al weet ik niet of dat volstaat voor de waaghalzen die het lef hadden hun vrouwen respectievelijk een stofzuiger, een fitnesstoestel of – godbetert – een snortrimmer cadeau deden.
Twee interessante direct mails toegekomen op het bureau van Field & Urban Communication deze week. Twee relatief goede ook. Collega Lieven kreeg een brief van Belgacom waarin hem werd verteld dat ze een knoopje van zijn hemd hadden teruggevonden in een van hun verkoopspunten. Aan de brief kleefde een zakje met de zogenaamde verloren knoop. Dit alles is uiteraard opgezet spel en zorgt er alleen voor dat de schrijver een excuus en/of aanknooppunt heeft om zijn echte verhaal te doen. Het is natuurlijk de truuk om de spanning en de twijfel er zo lang mogelijk in te houden bij de lezer. De keuze van de juiste layout is daarbij niet onbelangrijk. Spijtig dus dat in deze DM niet geopteerd is voor een standaard Belgacombrief in plaats van een aangepaste layout. Je ziet nu meteen dat dit een gimmick is dat verstuurd werd naar meerdere klanten.
Eenvoudiger qua opzet, doch minstens even effectief, was de DM die collega Thomas ontving. Het betrof een schijnbaar uiterst belangrijke brief, want hij werd verstuurd als een persoonlijke expresszending. Wie opent dat niet? De ontvanger aanzetten tot het openen van deze zending was dan ook de enige bedoeling van Bruneau. De inhoud was namelijk niets meer dan een reclamefolder, die – mocht hij verzonden zijn in een transparante verpakking – meteen in de papiermand verdwijnt.
Dankzij Buzzing Bees ben ik onvoorwaardelijk fan geworden van de avonturen van fotograaf Nick Turpin. Nog voor ik de blogpost goed en wel gelezen had zat ik mij te verdiepen in de website. Pareltje van een actie, vond ik meteen. Samsung huurt fotograaf Nick Turpin in om op pad te gaan met de nieuwe Pixon Camera Phone. De fotograaf zet zijn kiekjes online en laat zijn bestemmingen afhangen van het publiek. Elke surfer kan namelijk klikken binnen elke beeld. Het item dat het vaakst wordt aangeklikt, vormt het onderwerp van de volgende foto.
Zeer subtiele reclame dus. Zo subtiel zelfs dat de surfer bijna niet merkt dat hij geconfronteerd wordt met reclame. Laat staan dat hij meteen weet over welk product het hier gaat (cfr. mijn eerste bezoekje). Of de unieke kwaliteiten van het toetsel al dan niet te weinig aan bod komen, zoals Buzzing Bees bericht, laat ik in het midden. Het is inderdaad zo dat je over het toestel op zich weinig te weten komt, maar ik vraag me af of dat niet juist de sterkte van het gebeuren is.
De deelnemer wordt hier perfect getriggerd om meermaals en ongedwongen te gaan kijken naar wat de volgende foto te bieden heeft, zonder daarbij het gevoel te krijgen dat hem iets wordt aangesmeerd. Maar intussen weet hij toch maar mooi dat je met ‘die nieuwe gsm van Samsung’ best wel puike foto’s kan maken. Geïnteresseerden zullen zelf wel de nodige informatie gaan opzoeken. Bij een al te opvallend gebrande website zouden vele bezoekers misschien afhaken …
De nieuwste advertentie van TriFinance is er eentje die ik niet begrijp. Is de knaap extreem hoogbegaafd voor zijn leeftijd? Werken er bij TriFinance achtjarigen? Mag dat wel van de kinderbescherming? Urenlang heb ik me er het hoofd over gebroken. Slapeloze nachten, badend in het zweet wakker schieten uit een droom waarin ik een achtjarige mijn financiën naar de vaantjes zie helpen. Nu, ik beweer niet dat ik thuis ben in de wereld van "finance & control", laat staan dat ik weet hoe de mensen te bereiken die dit wel zijn, maar dit ontgaat mij toch compleet.
… is de kans groot dat daar een online oplossing voor bestaat. Deze reclame voor ING speelt het rechtstreeks via de bloggers, met een embedcode binnen handbereik. Een blogpostje maken vraagt dus nauwelijks tijd en moeite. De achterliggende idee dat op internet alles gratis is, ook bankieren, komt hier op een wel heel erg originele manier uit de verf. Mooi mooi.
De back cover van een krant of tijdschrift is dure advertentieruimte. Of ze deze prijs waard is, is echter een andere zaak. De lezer zal deze plaats namelijk enkel uit verveling of per toeval bekijken. De laatste tijd blijken steeds meer adverteerders hier een oplossing voor gevonden te hebben. De lezer wordt op de voorpagina nieuwsgierig gemaakt en/of geprikkeld om zelf de advertentie te gaan opzoeken. Hij gaat dus bewust naar reclame kijken, met als gevolg dat de boodschap veel langer blijft hangen.
Vanochtend op de radio de Vlaamse versie van de reclamespot van Air France gehoord. In het Frans klinkt het als volgt: Air France, faire du ciel le plus bel endroit de la terre. Air France Belgium vertaalt dit op twijfelachtige wijze als Air France, maak van de hemel de mooiste plaats op aarde. Het kan aan ons liggen, maar een vliegtuigmaatschappij met een slogan als deze geeft toch niet meteen een geruststellend gevoel.
Om ouders aan het gamen te kijgen pakt Dreamland uit met een speedcursus gamen voor ouders. Het ultieme bewijs dat het definiëren van doelgroepen vaak verder gaat dan je op het eerste zicht vermoedt. Omdat ouders de geldschieters zijn voor hun gamende telgjes, kan je er dus maar beter voor zorgen dat zij zelf de gamemicrobe te pakken krijgen. If you can’t beat them, join them!
In onze post van gisteren bewierookten wij al de reclamecampagne van de nieuwe Keno, maar er is meer van dat. Om die oude – ietwat vervelende – deun van de trekking op te smukken deed men namelijk beroep op "user generated content". Bereidwilligen mochten de tune remixen naar hartenlust. Het resultaat staat hier.
