Update : Het was wel degelijk VTM zelf dat achter de reclamecampagne van Kanne VV zat. Dat zegt onder andere hbvl Het ganse opzet kaderde in een experiment om aan te tonen dat reclame werkt.
De tv-spot lokte uiteindelijk 400 kijklustigen naar de wedstrijd Kanne VV – Kortessem. Dat de campagne goed en veel bekeken werd, dat staat buiten kijf, maar of daarmee ook duidelijk gemaakt werd dat reclame werkt, is maar zeer de vraag. Bij VTM zullen ze alleszins beweren van wel. Wij daarentegen vinden die 400 extra supporters toch maar een lage return on investment …
Als voormalig rechts-mid bij een provinciale voetbalploeg weet ik bijvoorbeeld dat je ook wel 400 toeschouwers kan lokken door gewoon (bv. via een lokaal persberichtje) te melden dat er gratis bier is. Daar heb je dus helemaal geen dure reclamecampagne voor nodig … Ik ben benieuwd of VTM met deze stunt het overschot aan air play weet weg te werken.
U leest het goed. Naast 16 grote Belgische reclamebureaus hebben ook wij onze buik vol van pitches. Een pitch is een competitie tussen reclamebureaus, georganiseerd door een adverteerder, waarbij het beste creatief concept wint (lees: ook het goedkoopste). Pitches zijn echter niet enkel een fenomeen in de reclamewereld, maar in de ganse communicatiesector. Dus ook bij ons. En het loopt de spuigaten uit.
Van het charter dat in de jaren 1990 werd opgesteld door de Unie van Belgische Adverteerders schiet niets meer over. Daarin stond onder andere dat een pitch beperkt moet blijven tot maximaal drie bureaus. De ervaring leert dat vaak het ganse PUB Agency Book wordt aangeschreven en je dus vecht tegen de bierkaai. Het gevolg is dat de kans om zo’n pitch te winnen niet 1 op 3 is, maar 1 op 10 of nog erger.
Bovendien zitten er altijd rotte appels tussen die danig onder de prijs gaan en de boel verzieken. Bij een reclameconcept kan je nog creatieve troeven uitspelen, maar bij veel andere communicatieopdrachten telt gewoon de laagste prijs … En daar zit je dan met je gepresteerde uren en geïnvesteerde energie.
Sinds een week of twee loopt op de zenders van VMMa een supporterswervend spotje voor de nobele onbekende vierde provincialer Kanne VV. Volgens de geruchten – en die zijn er – wordt alles betaald door een wilde weldoener die naar verluidt de lotto won. Uiteraard gelooft niemand dit verhaal …
Ik kan me namelijk inbeelden dat een ploeg in vierde provinciale die duizenden euro’s die zo’n tv-campagne kost wel beter kan besteden. Een betere spits, nieuwe outfit, een biljart van een grasmat, een kantine, … Als je dit alles dan toch niet nodig acht, en liever drie weken in prime time zit, dan zou je toch denken die luttele extra kosten die een professioneel reclamefilmpje met zich meebrengen ook wel gemaakt kunnen worden.
Reden genoeg dus om aan te nemen dat hier een snood plan gesmeed werd. Maar welk? Wordt morgen duidelijk dat het een stunt is voor een nieuwe televisiereeks?
Belgische bier is niet voor mietjes, dat weet iedereen. Dat vertelt de reclame ons ook. Mannen die Jupiler drinken, zijn mannen die raften en bergen beklimmen en zotte toeren uithalen om een naar beneden donderend blikje bier alsnog te pakken te krijgen. In diezelfde reclames blijkt bier veruit de beste dorstlesser na een intensieve sportprestatie. En dat moet je de reserveploeg van gelijk welke derde provincialer geen twee keer zeggen.
In Japan ligt dat iets anders. Geen machogedrag, geen stoere venten die elke gelegenheid aangrijpen om enkele vazen te schellen. Neen, in Japan volstaat 1 pintje om compleet gaga te gaan. Bewijze deze Japanse reclame voor Jupiler.
